Polski teatr odsłania pierś – skandal na festiwalu teatralnym w New Delhi

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Piotr Gliński nie ma szczęścia do polskiego teatru. W chwili, gdy poświęcał uwagę eksportowi polskich jabłek, teatr ten, niczym święta krowa niepostrzeżenie przekroczył kulturową miedzę i narobił zamieszania.

W tym samym czasie, gdy wicepremier brylował na Międzynarodowym Forum Gospodarczym oraz targach „Make in India” w Mumbaju, pokaz spektaklu „Sońka” na podstawie powieści Ignacego Karpowicza w reżyserii Agnieszki Korytkowskiej-Mazur wywołał głośny skandal na Festiwalu Bharat Rang Mahotsav w New Delhi.

Festiwal, organizowany przez National School of Drama w New Delhi, trwa już od dwóch tygodni. W ramach jego osiemnastej edycji swoje spektakle prezentuje sześćdziesiąt zespołów indyjskich oraz piętnaście zagranicznych, w tym Teatr im. Węgierki w Białymstoku z „Sońką”. Formuła festiwalu jest szeroka i nie ogranicza się tylko do stolicy Indii, w związku z tym spektakl został pokazany w stolicy stanu Odisha, mieście Bhubaneswar (12 lutego) oraz w New Delhi (wczoraj).

„Sońka” to opowieść o młodym reżyserze z Podlasia, któremu na polach pod Białymstokiem psuje się samochód. Trafia do domu starej Sońki i wysłuchuje niezwykłej historii jej miłości do gestapowca. Ignacy postanawia przetworzyć tę opowieść w spektakl teatralny. W spektaklu Korytkowskiej widzimy Sońkę, która za sprawą magii teatru ponownie przeżywa swoje dramatyczne losy. W tytułowej roli możemy oglądać zjawiskową Swietłanę Anikiej, aktorkę Teatru im. Janki Kupały z Mińska, uhonorowaną za tę rolę podwójną nagrodą aktorską na XV Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Zabrzu.

Poniżej znajduje się link do mojej recenzji spektaklu:

http://domagalasiekultury.blog.pl/2015/04/20/sonki-plakanie-nad-rozlanym-mlekiem/

Wesprzyj Fundację Dziennikarską mediumpubliczne.pl

Ponieważ jedną z głównych metafor spektaklu jest krowa, artyści z Białegostoku, mając na względzie hinduską kulturę, ograniczyli ten wątek do minimum, nie chcąc narazić się na zarzuty o obrazę uczuć religijnych gospodarzy festiwalu. Mimo tego skandal  wybuchł, choć z zupełnie innego powodu. Otóż w jednej ze scen, grająca młodą Sońkę aktorka, Katarzyna Siergiej, występuje przez chwilę z odsłoniętymi piersiami. Odbywa się to w brutalnej scenie, w której miejscowi zdzierają z bohaterki ubranie, karząc ją za zakazaną miłość – nagość ta jest więc w tej sytuacji jak najbardziej umotywowana. Inne zdanie w tej kwestii miał minister kultury stanu Odisha, Ashok Panda, który – jak podaje gazeta The Indian Ekspress – był oburzony i domagał się wyjaśnień: Spektakle tego typu są przeciwko naszej kulturze. A wulgarność takich scen nie będzie u nas tolerowana.

Na reakcję skrajnych organizacji nie trzeba było długo czekać. W sobotę wieczorem działaczki organizacji obrony praw kobiet Odisha Nari Sachetana Manch podpaliły bramę teatru, porwały i spaliły festiwalowe plakaty oraz zablokowały drogę, domagając się przeprosin za „wulgarny pokaz kobiecego ciała”. Swoje zaniepokojenie występami białostockiego teatru wyrazili też organizatorzy Festiwalu i – nie wiedzieć czemu – Instytut Polski w New Delhi. Dyrektor Festiwalu, Suresh Bhardwaj – na łamach The Indian Express – tłumaczy całą aferę „wypadkiem”. Jego zdaniem, wszystko to wina zbyt obszernej sukienki, która się po prostu za bardzo zsunęła. I dodaje, że mimo incydentu spektakl został przez widzów bardzo dobrze przyjęty.

Podczas drugiego przedstawienia w New Delhi, Agnieszka Korytkowska-Mazur zdecydowała wraz z aktorami o zmianie formuły sceny, jednak w taki sposób, by nie naruszała ona struktury spektaklu: publiczność wysłuchała relacji z jej przebiegu, którą – zwracając się bezpośrednio do widzów – przekazał im po angielsku Rafał Maćkowiak, grający Ignacego. Agnieszka Korytkowska-Mazur, komentując odbiór drugiego przedstawienia powiedziała:

Spektakl został ostatecznie przyjęty owacją na stojąco. Jak się dowiedzieliśmy, w trakcie nikt nie opuścił widowni, ani nie wydarzyły się żadne incydenty, zakłócające jego przebieg.

Wieczorem reżyserka opublikowała na swoim facebooku oficjalny list poparcia, pisany w imieniu artystów, występujących w innych, zaproszonych na festiwal spektaklach. Swoje poparcie dla białostockich artystów wyraziło też stowarzyszenie Odisha Natya Sangh. Wszyscy oni byli pod dużym wrażeniem białostockiego spektaklu. Polskie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego na razie milczy. Minister Piotr Gliński w tym czasie, jak sam przyznaje w wywiadzie dla Rzeczpospolitej, spotykał się z gwiazdami Bollywood na planie popularnego serialu oraz negocjował eksport polskich jabłek do Indii, więc zrozumiałe jest, że promocja kultury polskiej oraz sprawy prześladującego go wciąż polskiego teatru muszą jeszcze poczekać.

 

Tomasz Domagała (ur.1976) – absolwent teatrologii UJ; studiował też aktorstwo w PWSFTviT w Łodzi oraz filologię hiszpańską we Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Członek Rady Artystycznej Teatru im. Węgierki w Białymstoku oraz ekspert Biura Kultury m.st. Warszawy w dziedzinie teatru. W teatrze współpracował m.in. z Krystianem Lupą, Andriejem Moguchym, Danem Jemettem, Agnieszką Korytkowską-Mazur czy Robertem Talarczykiem. Publikował w Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej, Tygodniku Powszechnym oraz Dzienniku Gazecie Prawnej. Od 2014 prowadzi własnego bloga z recenzjami teatralnymi i filmowymi: www.domagalasiekultury.blog.pl

red. admin_mp
Chcesz napisać polemikę? Wyślij swój tekst na kontakt@mediumpubliczne.pl
Czy zgadzasz się z tezą artykułu? NieTak (Ocena: +13, liczba głosów: 13)
Loading...
The following two tabs change content below.

Tomasz Domagała

Tomasz Domagała (ur.1976) – absolwent teatrologii UJ; studiował też aktorstwo w PWSFTviT w Łodzi oraz filologię hiszpańską we Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Członek Rady Artystycznej Teatru im. Węgierki w Białymstoku oraz ekspert Biura Kultury m.st. Warszawy w dziedzinie teatru. W teatrze współpracował m.in. z Krystianem Lupą, Andriejem Moguchym, Danem Jemettem, Agnieszką Korytkowską-Mazur czy Robertem Talarczykiem. Publikował w Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej, Tygodniku Powszechnym oraz Dzienniku Gazecie Prawnej. Od 2014 prowadzi własnego bloga z recenzjami teatralnymi i filmowymi: www.domagalasiekultury.blog.pl