Make America Great again czy Stronger Together?

Autor: Gage Skidmore Zdjęcie pobrane z portalu www.flickr.com

Trzeba zrozumieć, że wizerunek pracowni sondażowych, przepytujących respondentów „mówiących prawdę”, właśnie się skończył! Trzeba zrozumieć, że czas zobowiązania do mówienia prawdy, osób kandydujących do profesjonalnego udziału w polityce, właśnie minął! Trzeba zrozumieć, że dzieje się to tu i teraz!

Jak wytłumaczyć sukces Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich? Co spowodowało, że wyborcy zdecydowali się głosować właśnie na niego? Dlaczego większość sondażowni się pomyliła?

Otóż byliśmy świadkami dwóch sposobów prowadzenia kampanii. Z jednej strony mieliśmy kandydatkę demokratów, która prowadziła, tak jak to już dawniej bywało, kampanię „po literkach”;  mówiła umiarkowanym językiem, używała pozytywnych haseł w stylu odchodzącego, czterdziestego czwartego prezydenta USA. Hillary Clinton była przygotowana merytorycznie do każdego elementu kampanijnej układanki, od momentu ogłoszenia startu w wyborach poprzez debaty telewizyjne, aż po ostatni wiec przedwyborczy z udziałem gwiazd show-biznesu i urzędującego prezydenta.

Z drugiej strony kandydat republikanów – choć nie wszystkich –  prowadził kampanię jak swego rodzaju „reality show” w podrzędnej telewizji. Trump używał języka agresywnego, dosadnego, prostego a niekiedy prostackiego. Amerykański miliarder nie był zbyt dobrze przygotowany pod względem merytorycznym; może z wyjątkiem drugiej debaty. Posługiwał się sloganami, regularnie powtarzał te same hasła, jego wypowiedzi często mijały się z prawdą, aby nie powiedzieć, że kłamał od momentu ogłoszenia startu w wyborach do ostatniego wiecu, gdzie wyszydził i spostponował osoby popierające kontrkandydatkę sugerując, że na jej wiecu „prawie nikogo nie ma”. I co? Niespodzianka? Zaskoczenie?

Na szczęście zaskoczenie i zdziwienie – jak wiadomo – są dopiero początkiem zrozumienia. Tak! Zrozumienia! Trzeba zrozumieć, że świat kreowania wizerunku, jaki został ukształtowany przez minione lata, w przypadku USA przez prawie 200 lat, oczywiście ewoluujący w między czasie, właśnie się skończył!

Trzeba zrozumieć, że wizerunek pracowni sondażowych, przepytujących respondentów mówiących prawdę, właśnie się skończył! Trzeba zrozumieć, że czas zobowiązania do mówienia prawdy, osób kandydujących do profesjonalnego udziału w polityce, właśnie minął! Trzeba zrozumieć, że dzieje się to tu i teraz.

A to nie koniec! Europa czeka! Trzeba zmienić sposób myślenia o komunikacji o docieraniu do ludzi, do rozumienia ich potrzeb, do wydeptania nowych ścieżek. Jesteśmy w przejściu między jednym światem a drugim; w miejscu najgorszym, ale i dającym wiele możliwości. Trzeba spalić podręczniki do PR, Marketingu politycznego, wizerunku i zacząć pisać nowe! To na początek!

Chcesz napisać polemikę? Wyślij swój tekst na kontakt@mediumpubliczne.pl
Czy zgadzasz się z tezą artykułu? NieTak (Ocena: 0, liczba głosów: 6)
Loading...
Główne zdjęcie artykułu pochodzi z portalu www.flickr.com
Autor:  Gage Skidmore
The following two tabs change content below.
mm

Mirosław Oczkoś

Mirosław Oczkoś, dr Szkoły Głównej Handlowej oraz PWSFTviT, właściciel firmy doradczo-szkoleniowej „OCZKOŚ PERFECT IMAGE”. Aktor, reżyser filmowy i telewizyjny. Specjalista Public Relations w zakresie wystąpień publicznych, pracy z głosem, autoprezentacji i mowy ciała. Trener/konsultant min. polityków, menadżerów. Współpracował z wieloma stacjami radiowymi min. Radio Manhattan Łódź, program 3 Polskiego Radia, Radio Kolor Warszawa, Radio Plus Warszawa.Komentator TVN24, TVN, TVP Info, Polsat News oraz stacji radiowych np. Trójka, Radio Dla Ciebie, PR24. Od 11 lat prowadzi zajęcia w Podyplomowym Studium Public Relations przy Kolegium Gospodarki Światowej w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku i Uniwersytecie Łódzkim. Członek Akademii Ekspertów PR. Współpracownik Centrum Informacji Europejskiej przy Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej w Warszawie. Autor książek m.in. „Abecadło mówienia”, „Sztuka Poprawnej Wymowy czyli o Bełkotaniu i Faflunieniu ” „Paszczodźwięki. Mały poradnik dla wielkich mówców”. Jest autorem i współautorem kilkunastu artykułów prasowych na temat wystąpień publicznych, autoprezentacji i mowy ciała.